poniedziałek, 8 lutego 2016

Toksyczne NIEMIŁOŚCI- odchodzenie w nieskończoność

3 lata odchodzenia to długo. Szczególnie, że się przez ten czas wcale nie odchodziło. Stroszyłam się, stawiałam warunki, których nie przestrzegałam, baa ja ich nawet nie rozumiałam. Moje granice przypominały Lyrcrę, rozciągliwą, elastyczną i pękającą na szwach.
Cóż, chciałabym być bez winy, jednak z pewnością taka nie byłam. Mam wbity toksyczny model w układ myślenia, gdzie kobieta to ofiara systemu, męża, życia, szkoły, zdrowia i na koniec samej siebie. Nikt mi nie powiedział, że taka kobieta przyciąga wszystko czego się boi.

Nie chcę już w tym się mazać. Doszukiwać, analizować, walczyć, poddawać się - to nie prowadzi do celu.  W związku powinno być uczucie bezpieczeństwa, zrozumienia, zaufania, których ja nie odczuwałam. Chcę dążyć właśnie do tego, ale muszę być gotowa na otworzenie mojej skorupy. Jak wchodzi się w związek prewencyjnie i ma się oczy dookoła głowy to przez czas jego trwania sprawdza się partnera, nie tworząc głębokiej relacji.

Mój plan to odpuścić przeszłość. Nadgarstki już nadto są poranione od trzymania tych lin iluzji. Jeśli coś nie przynosi Ci szczęścia, nie uczynisz go takim swoją wolą. Odpowiadamy tylko za siebie, inni mając wolną wolę mogą nas uczynić szczęśliwymi, bądź nie. Popełniłam milion błędów, teraz je wszystkie sobie wybaczam, postaram sie być lepszą osobą, ale nie będę już więcej tonąć w poczuciu winy. Oddaje sobie prawo do zadowolenia z siebie, do bycia ważną, do decydowania o swoim losie i do miłości.



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz